|
พันธุ์ไก่ชนของไทยที่ถือเป็น "มรดกไทย "แต่ครั้งอดีตจากสมัยกรุงสุโขทัย กรุงศรีอยุธยา ถึงกรุงรัตนโกสินทร์มีหลายสายพันธุ์ แต่ที่เด่นเห็นจะได้แก่พันธุ์"ประดู่หางดำ " และ " เหลืองหางขาว" สมัยกรุงสุโขทัย ไก่ชนประดู่หางดำพันธุ์แสมดำ ได้ชื่อว่าเป็น "ไก่พ่อขุน"ด้วยเป็นไก่ที่พ่อขุนรามคำแหงมหาราชทรงโปรด สมัยกรุงศรีอยุธยา ไก่เหลืองหางขาวจากบ้านกร่าง เมืองพิษณุโลก สมเด็จพระนเรศวรมหาราชครั้งทรงเป็นองค์รัชทายาท นำไปชนชนะไก่ของนัดจินหน่อง
มหาอุปราชกะยอชวาที่กรุงหงสาวดี พันธุ์ไก่ชนของไทยมีการพัฒนามาโดยภูมิปัญญาไทยที่กระจายอยู่ทั่วทุกภูมิภาค
ปัจจุบันได้มีนักวิชาการและนักอนุรักษ์ไก่ชนไทยรวมรวมสายพันธุ์และขึ้นทะเบียนอย่างเป็นทางการบ้างแล้ว
แต่คงต้องร่วมกันรณรงค์อนุรักษ์สายพันธุ์ไก่ชนไทยแท้กันต่อไปอีก มิฉะนั้นไก่ตระกูลเหงียน
ไก่นุ่งโสร่งจะเข้ามามั่วนิ่มสลายพันธุ์ไทยไปในที่สุด อยากได้ไก่เก่งโดยการผสมปนเปกับสายพันธุ์ต่างชาติพึงระวังไว้ว่า
อีกหน่อยจะดึงสายพันธุ์ไทยไม่กลับ(หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี) ลูกครึ่งอาจฮือฮาด้วยแรงโปรโมทช่วงแรก
(เหมือนนักร้องลูกครึ่งขายได้แต่หน้าตา แต่เสียงนั้น อย่าให้เซด..ฟังกาละมังแตกตกใต้ถุนเพราะกว่า)
เด็กผู้ชายไทย พอโตเดินได้วิ่งได้ก็ เตะก้านคอเป็นแล้ว ขนาดน้องตุ้มนะยะยังชกมวยค่าตัวเป็นแสน
พรสรรค์เหล่านี้มีอยู่ตั่งแต่เกิด เมื่อบวกกับพรแสวงคือหมั่นฝึกฝนฟิตซ้อมจริงจังก็ไปได้สวย
พันธุ์ไก่ไทยต้องช่วยกันอนุรักษ์ อย่าติ่นเต้นเห็นเขาว่าดีก็เฮโลหลับหูหลับตาเอาด้วย
สุดท้ายก็ต้องนั่งคอตกคราญเพลง…….." ไปโดนเขาหลอกอีกแล้ว " น่าจะจำกรณี "วัวพันธุ์ฮินดูบราซิล "
วัวหูยาวที่ปั่นราคาเป็นหมื่นเป็นแสน ผลสุดท้ายคนซื้อมาแล้วขายต่อไม่ออก ติดมือเจ็บอกเจ็บใจกันมากมายเป็นบทเรียนที่
..."เจ็บแล้วต้องจำ "นำมาคิดทบทวนอีกครั้งเผื่อจะได้ไม่ต้องมานอน…หลบเลียแผลใจอีก |
|
พันธุ์ไก่ชนไทย
ที่เด่นดีมีระดับได้แก่ เหลืองหางขาว (หรือไก่ชนพระนเรศวร ไก่เจ้าเลี้ยง) ผู้สันทัดกรณีให้ดูสักษณะพิเศษคือ
รูปร่างยาวสองท่อน สูงระหงส์ท่าทางสง่างาม สีสร้อยเป็นสีเหลือง ปากเหลือง เนื้อออกชมพูอมแดง
แข้งเล็บและ เดือยเหลืองอมขาว หน้าหงอนบางกลางหงอนสูง สร้อยระย้าหน้านกยูง หางขาวยาวเหมือนฟ่อนข้าว
ขนหางพัดเจ็ด ขนปีกสิบเอ็ด เกล็ดยี่สิบสอง…..ยังงี้ท่านว่า…..เยี่ยม ยิ่งได้เหลืองหางขาวแบบที่เรียกว่า พระเจ้า 5 พระองค์ คือมีขนขาวแซมอยู่ 5แห่ง
คือที่หัวบริเวณท้ายทอย หัวปีกทั้งสองข้างและ
ที่ข้อขาทั้งสอง ตามตำราว่าก็ยิ่งดีมีราคาแหล่ง กำเนิดไก่เหลืองหางขาวอยู่ที่พิษณุโลกเช่นบ้านกร่าง |
ไก่พันธุ์เหลืองหางขางขาวจัดเป็นไก่ชนที่เก่งและ
สวยงาม เป็นที่ต้องการของตลาดทั้งในและต่าง
ประเทศ ขณะมีการจัดตั้งศูนย์อนุรักษ์ฯหลายแห่ง ถ้าสนใจก็สอบถามหาข้อมูลเพิ่มเติมกันได้ |
|
|
ประดู่หางดำ
พันธุ์นี้มีแพร่หลายมาก แต่ถ้าให้ดีต้องหาพันธุ์แท้ ้สังเกตได้จากรูปทรงเหมือนปลีกล้วย
ไหล่กว้าง หางสีดำยาวคล้ายฟ่อนข้าว สร้อยคอ สร้อยปีก สร้อยหลัง ขนหูเป็นสีประดู่แบบเม็ดมะขามแห้ง
ปีกดำ หน้าเหมือนนกยูง ปากใหญ่สั้นร่องน้ำลึก สีน้ำตาลเหมือนกับแข้งเล็บเดือย เกล็ดแข้งเรียงเป็นระเบียบดุจจระเข้ขบฟัน
ตาสีไพล หนังหน้าอกสีแดง ตัวเมียพื้นตัวสีดำอมน้ำตาลนิด ๆ หน้าตาปากแข้ง เล็บคล้ายไก่ตัวผู้
ถิ่นกำเนิดแถวบางน้ำเปรี้ยว แปดริ้ว มีนบุรี อยุธยา สุพรรณบุรี พันธุ์นี้ถ้าได้ประเภทลงเหล่า
หรือเลือดนิ่งแล้ว บางตัว อาจแลกรถได้ทีเดียวเชียว(ส่วนจะเป็นรถยนต์ มอไซค์ รถอีแต๋น
รกจักรยาน หรือรถเด็กเล่นก็สุดแล้วแต่คุณภาพและฝีปากต่อรอง) |
|
เขียวแมลงภู่หางดำ
บางแห่งเรียกเขียวพาลี หรือเขียวไข่กา
ทั้งสร้อยปีก สร้อยหลังสร้อยคอสีคล้ายปลีกแมลงภู่ สีตัวเขียวอมดำ หงอนหน้าบางหงอนกลางสูง
เป็นไก่ชนพันธุ์แท้ ถิ่นกำเนิดจากทางภาคใต้และตะวันออก นอกจากนี้ก็ยังมีอีกหลายพันธุ์ที่มีความเก่ง
ความสวยงามและค่านิยมแตกต่างกัน เช่น ไก่ลายข้าวตอก (ภาคเหนือเรียกไก่ข่อย ภาคกลางบางแห่งเรียกไก่เบี้ย) |
|
.png){kind=small}
สถิติการใช้งาน
สมาชิกเข้าระบบ
เขตบางเขน
(2)
กำแพงเพชร
(1)
